Van het huis, de vrouw, en de man die bleef staan kijken

Jul 01 2009

Met een rugtas vol boodschappen slenter ik op huis aan, als onderweg mijn aandacht wordt getrokken door een dame die bij een huis naar binnen staat te turen. Ze staat vlak voor het raam, en houdt één hand boven haar ogen tegen de felle zon. Met haar andere hand houdt ze een tasje vast. Onderwijl inspecteert ze aandachtig de binnenboel. Niet thuis? Terwijl ik naderbij kom, neemt ze een paar stappen afstand. Ze beweegt haar hoofd langzaam heen en weer, alsof ze binnen iets probeert te ontwaren wat ze niet goed kan zien. Dan kijkt ze naar de ramen erboven. Jammer, maar ze zijn er écht niet, mevrouw.

Ze doet een beetje vreemd. Terwijl ze op haar hoge hakken met kleine, snelle stapjes heen en weer trippelt, kijkt ze afwisselend naar het ene, dan weer naar het andere raam. Dan loopt ze de stoep af, om vervolgens midden op straat weer verder te gaan met haar inspectie, onderwijl om zich heen kijkend om langsrijdende auto’s te ontwijken.

Terwijl ik haar passeer werp ik snel een blik naar binnen. Een huiskamer. Niets te zien. Ik loop door, maar kan het niet laten me een eindje verderop om te draaien. En te blijven staan.

Mevrouw staat inmiddels aan de overkant en is maar aan het turen en turen. Ze steekt opnieuw de straat over, en dan zie ik dat ze een sleutelbos in haar handen heeft. Woont ze daar? Ze belt verder niet aan, maar kijkt weer door het raam naar binnen, en loopt dan voor de tweede keer naar de overkant. Zou er iets aan de hand zijn?

Hallo Frans, doe even normaal. Loop door. Tja, het leven gaat verder, en zo ook mijn boodschappentocht richting huis. Maar natuurlijk, dwangmatig als ik ben, moet ik aan het einde van de straat toch nog wel even een keer omkijken voor ik de hoek om ga.

En dan staat er opeens een trapje voor het huis. En zie ik dezelfde dame door de deur naar buiten komen. Met een emmer, en iets dat lijkt op een trekker.

Want dat het midden op de eerste dag van juli gewoonweg bloedheet is in de brandende zon, daar wil mevrouw niets van weten.

Die ramen, die moeten schoon.

12 reacties

  1. LOL!

  2. Zou ze niet weten dat je strepen krijgt als je in de volle zon ramen lapt? Dan wordt het natuurlijk nooit schoon!

  3. Als ik er langs kom morgen zal ik ze eens inspecteren.

    *fluistert*

    Het was eigenlijk rond een uur of drie. Geldt het dan ook? Niet zoveel verstand van ramen zemen. Doe het te weinig.

    Hoe dan ook …

    “Want dat het op de eerste dag van juli rond een uur of drie nog best wel eens warm kan zijn, alhoewel het vandaag eigenlijk minder warm is dan gisteren en de zon om drie uur ook lang niet meer zo fel schijnt, daar wil mevrouw niets van weten. Die ramen, die moeten schoon.”

    Zoiets?

  4. Trouwens …

    *in blote bast onderuitgezakt op de bank met afstandbediening in hand*

    … het is nu tien voor twaalf ‘s avonds. Maar ik vind het echt nog steeds te warm om de ramen te gaan zemen.

  5. Zou het lekker laten staan, want om een uur of drie is het nog steeds volle zon en krijg je nog steeds strepen op de ramen :-)

  6. *trekt hoofd uit vriesvak*

    Zei je wat?

  7. Ik ga dan toch echt even kijken morgen.

  8. Vandaag kwam ik langs – gisteren vergeten te kijken – en je gelooft het of niet, maar nu stond ze er wéér, met een emmer en spons de raamkozijnen af te nemen …

  9. Van die compulsie hebben wij niks te vrezen he :lol:

  10. Geenszins :D

  11. lijkt me toch eng, met die hoge hakken op dat trapje, kan ik ook een keer komen kijken?

  12. Ze heeft zo’n hoge-hak-anti-struikel-trapje van Tell Sell, had ik dat niet verteld?

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :roll: :wink: :idea: :| :mrgreen: